-- Załamał się kompletnie, no chodzące nieszczęście. Nie mył się chyba od miesiąca, aż strach było podchodzić, rozumie pan.. Rysiu był genialnym dzieckiem, wybitnym uczniem, multistypendystą, najmłodszym doktorem, habilitantem, profesorem. Intelekt ostry, jak.. właściwie od pewnego czasu to brzytwy przyrównywano do ostrości intelektu profesora Ryszarda. [...]

wieczorem na drogę wybiegła
żalem upadła w niemocy
w oczach ujrzała życie
schowała przyszłość nocy [...]

Szwendając się po mieście potrafił godzinami nie robić tego, co robił. Można powiedzieć, że był w tym specjalistą. Mógłby prowadzić kursy mistrzowskie. [...]

bo...
chodzi o...
te za duże kapcie do łazienki
niezbyt wolny krok do wolnej piosenki
spanie z brzegu bliżej oddechu
ignorowanie wczesnego zegara
przymknięte powieki przy słuchaniu
obok parujący zapach kawy
poranne bułki przy południowym śniadaniu
niewzorzysty strój roboczy [...]

Sklep rybny. Sześć dni do zimowych świąt. Kolejny karp. Milczący. Czasami nerwowy. Pan Wiesio spod czwórki, co żona mu niedawno zmarła, a dzieci tak zaangażowane w życie, że ojciec im wymknął się z pamięci. [...]

Święte drobinki kurzu w snopach światła, cieknącego przez nieszczelny dach, układają się w nieznane konstelacje - niepowtarzalne, jednokrotne. Jak długo pulsuje tutaj ten kurz? Czy nosi w sobie wspomnienie nieznośnego ciepła, które rozsadziło mury? Czy pamięta ostatnie westchnienie bólu, zerwanie żeliwnych ścięgien, śmieszny ruch dogorywania rozżarzonych cegieł, powolne zapadanie w monumentalne rigor mortis? Teraz już tylko zła sława - ruiny spalonego teatru. Wielka tęsknota błąka się po pustym wnętrzu. Zgromadzony w niedostępnych zakamarkach kamienieje kurz, związany ciężkim dymem. [...]